18

Ισλανδία  6η μέρα (δ):  Τρίτη  13  Αυγούστου 2013

.

    Επιστρέφοντας στο χώρο στάθμευσης είδαμε στα αριστερά μας να υπάρχει camping.   Μια μεγάλη επίπεδη επιφάνεια που στην άκρη της είχε ένα μικρό οίκημα με δύο τουαλέτες και δύο γούρνες με νερό.

    Πλησιάζοντας για pi διαπιστώσαμε ότι η παραμονή ήταν δωρεάν.  Ωστόσο υπήρχε ένα κουτί δίπλα στους νιπτήρες με μια επιγραφή που έλεγε "ότι προαιρείστε".  Αν δεν υπήρχε όλος αυτός ο κόσμος να κάνει χρήση της κοινόχρηστης τουαλέτας θα μπορούσαν τα πράγματα να ήταν καλύτερα από καθαριότητα.  Yπήρχε τρεχούμενο νερό και χαρτί. Βέβαια ζεστά νερά και ντουζιέρες ούτε κατά διάνοια.

    Να σας πω και κάτι;  Άντε να το μαρτυρήσω.  Μείναμε σε κάτι ανάλογο σ΄ένα από τα επόμενα βράδια.  Δεν θα μπω τώρα σε λεπτομέρειες.  Όταν έρθει η ώρα.

Εγκαταστάσεις του camp.

.
   

Εγκαταστάσεις του camp.

.
 

 

Οτι προαιρείστε.

.

    Συνεχίσαμε στον 60Ξανά αυχένας μέχρι 500m, ομίχλη να την κόβεις με το μαχαίρι, βροχή και ένας κόκκινος χωματόδρομος γεμάτος λακκούβες. Κι αυτό το πέρασμα το χειμώνα κλείνει.

    Στον 62 κάναμε δεξιά.  Βρήκαμε άσφαλτο.  Επιτέλους μετά από 68Km.  Καλά οι χαρές δεν κράτησαν και πολύ (47Km).  Μέχρι τον 612.  Εκεί σταματά ο πολιτισμός.  Τέλος τα βενζινάδικα, τέλος οι οικισμοί και βέβαια η άσφαλτος.

    Για 100 περίπου χιλιόμετρα η ευθύνη είναι δική σου (at your own risk).  Η διαδρομή σε πολλά σημεία είναι παιχνίδι με το ντορβά.  Αλλού άμμος, αλλού πετροβολώνας, σάρες με γκρεμίλες και φάρδος δρόμου σε πολλά σημεία με το ζόρι να χωρά ένα όχημα.  Προορισμός όμως είναι το Látrabjarg.

Πέρασμα Dynjandisheiði.

.

    Μπήκαμε στον 612 λοιπόν και το πρώτο σουξέ είναι το Garðar.   To παλαιότερο πλοίο της Ισλανδίας από μέταλλο νορβηγικής κατασκευής του 1912.  Έχει εξοκείλει από το 1981 μέσα στην αγκαλιά του φιόρδ Patreksfjörður και σε περιμένει να το φωτογραφίσεις.

    Βγήκαμε από το TJ και μπήκαμε σ΄ ένα τοπίο με ανελέητη βροχή και αέρα.  Δύο ομπρέλες που είχαμε γίνανε στραγάλια μέσα σε λίγα λεπτά.  Δεν μπορεί κάποιος να περιγράψει με λόγια και να δείξει με εικόνες τις συνθήκες που επικρατούσαν, μόνον ίσως οι στάλες στο φακό της μηχανής και το σχήμα της ομπρέλας.

    Τέλος πάντων, καταφέραμε και φέραμε βόλτα το μεταλλικό κουφάρι.  Πολύ θα γούσταρα να του πω δύο λόγια κοιτώντας το στα τυφλά όκια της πρώρας.  Όμως ο δρόμος είναι μακρύς ακόμα και ο μεγαλοδύναμος δεν είναι στα κέφια του.

Garðar.

.
   

Garðar.

.
 

 

Garðar.

.
   

Garðar.

.
   

Garðar.

.
   

Garðar.

.
   

Garðar.

.
 

 

Garðar.

.

    Συνεχίσαμε για την εσχατιά της Δύσης.   Η υπόσχεση έχει δοθεί απ΄ την Ελλάδα.  Θα πάμε στα μέρη του Πουνέντε.  Μήκος 65ο 30΄ 9'' και πλάτος 24ο 31' 55''.

    Οι Αζόρες παίρνουν την πρωτιά για μία μοίρα.  Ανήκουν στην Πορτογαλία, είναι Ευρώπη όμως εκεί κάτω;  Θα το ψάξω.

    Περασμένες έξι το απόγευμα, φτάσαμε στους περίφημους λόφους του Látrabjarg.  Από εδώ η Γροιλανδία απέχει μόνο 230 nm.

Patreksfjörð.

.
   

Patreksfjörð.

.
   

Πλησιάζοντας το Látrabjarg.

.
   

Πλησιάζοντας το Látrabjarg.

.
   

Πλησιάζοντας το Látrabjarg.

.

    Μας ήρθε στο μυαλό το Βόρειο Ακρωτήρι στη Νορβηγία.   Ένα πλατό 441 m πάνω από τη θάλασσα με κάθετες πλευρές να καταλήγουν στο νερό.

    Ο λευκός φάρος του 1948 με μέτωπο μόνο προς τo νερό και με βραχύ πύργο αφού βρίσκεται σε τόσο ψηλό σημείο.  Η ακτογραμμή αυτή εκτίνεται σε 14 Km περίπου και είναι η χαρά της παρατήρησης πουλιών.

Bjargtangar (Látrabjarg) Lighthouse.

.
   

Látrabjarg.

.
   

Látrabjarg.

.
   

Látrabjarg.

.
   

Látrabjarg.

.
   

Látrabjarg.

.

    Εδώ φωλιάζουν όλο το καλοκαίρι τα περίφημα αρκτικά Paffins.  Στα μέσα Αυγούστου μεταναστεύουν στο Μαρόκο και στις Η.Π.Α.  Είχαμε μεγάλη αγωνία αν θα μπορέσουμε να τα δούμε.

    Ο μήνας είχε 13.  Οι περιγραφές έλεγαν ότι θέλει μεγάλη προσοχή η προσέγγιση των απόκρημνων πλευρών.  Εκεί είναι όμως οι φωλιές από τα Παφίνια και το ρίσκο αξίζει.  Έχουν φάει τα μούτρα τους αρκετοί παρατηρητές κατά το παρελθόν, μετρώντας το ύψος κουτρουβάλα.  Κάποιοι πρέπει να κάνουν παρέα και στα ψάρια.  Τέλος πάντων.

    Ξεμυτίσαμε από το Wrangler μέσα σε βροχή και απίστευτο αέρα.  Η ομίχλη δεν άφηνε και πολλά περιθώρια για μακρινά πλάνα.  Πλησιάσαμε χεσμένοι στο χείλος του γκρεμού. Οι Ισλανδοί είχαν τοποθετήσει μεγάλες πέτρες στη σειρά οριοθετώντας το "μέχρι εδώ".  Έλα που ήθελες ένα κλικ ακόμα.  Όλοι αυτό έκαναν.

Paffins (κοινώς Παφίνια).

.

    Και κει που λες δεν πάω άλλο, "σκάγανε" μπρος στη ματιά σου τα πανέμορφα αυτά θαλασσοπούλια.   Πολύ φιλικά απέναντι στην ανθρώπινη παρουσία.  Αν τα πλησίαζες κι άλλο όμως η θα έφευγαν αυτά ή εσύ προς το κενό.

    Κάναμε σαν μικρά παιδιά όταν τα αντικρίσαμε. Μοιάζουν με παπαγάλους και βαδίζουν σα πιγκουίνοι.  Καταφέραμε και τα "αιχμαλωτίσαμε" αρκετές φορές.

    Είπαμε να τολμήσουμε έναν περίπατο, έστω μέχρι την επόμενη γκρεμίλα.  Τα μονοπάτια ήταν σηματοδοτημένα και οριοθετημένα.  Αλλά που να πας μ΄ αυτό το καιρό; Βροχή, αέρας και ομίχλη.

Paffins (κοινώς Παφίνια).

.
   

Paffins (κοινώς Παφίνια).

.
   

Paffins (κοινώς Παφίνια).

.
   

Paffins (κοινώς Παφίνια).

.
   

Paffins (κοινώς Παφίνια).

.
   

Paffins (κοινώς Παφίνια).

.

    Μπήκαμε στο αυτοκίνητο προβληματισμένοι για το που θα τη βγάλουμε.  Οι λύσεις στην περιοχή για καταλύματα είναι έως ελάχιστες.

    Υπάρχουν ένα camp και ένα μικρό ξενοδοχείο.  Πήραμε το δρόμο της επιστροφής και στα 13 Km κάναμε αριστερά προς τη θάλασσα στον 6170.  Εκεί που τελείωνε ο "δρόμος" βρήκαμε το Breiðavík.

    Εδώ βρίσκεται το Δυτικότερο camp - guesthouse  της χώρας.  Τα επόμενα καταλύματα είναι στα 25 και στα 80Km περίπου, στη συμβολή με τον 60.  Να ρίχνει ο θεός με το θεό, κρύο γιατί ήδη νύχτωνε και αέρας.

Camp Breiðavík.

.
   

Camp Breiðavík.

.

    Γνωρίζαμε ότι δωμάτιο δε βρίσκεις, γιατί είναι κλεισμένα από το χειμώνα.   Τι μένει;  Η σκηνή.

    Μου λέει πάω να ρωτήσω και βλέπουμε.  Μέχρι να γυρίσει έκανα σκέψεις αυτοχειρίας.  Ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος;  Από πνιγμό, από υποθερμία η .....και τη βλέπω να έρχεται.

    "Έχει ένα δωμάτιο" μου λέει, "Sleeping bag accommodation".  "Με πόσους ακόμα θα κοιμηθούμε;" ρωτώ.  "Μόνοι μας.  Είναι για δύο"  Τόμπολα.

    Οπότε, ο καλύτερος τρόπος είναι η μέθη.  Το δωμάτιο με θέρμανση και κοινόχρηστο μπάνιο με τουαλέτα.  Κόστος 9500 ISK (60€).  Τζάμπα (;)

    Τρέχοντας μεταφέραμε τα πράγματα μας.  Το δωμάτιο στενάχωρο, στον πάνω όροφο.  Έβλεπε τη θάλασσα και μια ξανθιά παραλία.  Ίσα που ξεχωρίζανε μέσα στην ομίχλη.

Στο δωμάτιο (Sleeping bag accommodation).

.

    Κατεβήκαμε στο σαλόνι.  Είχαμε δωρεάν internet, τσάι και καφέ.  Ωραία λέμε, θα επικοινωνήσουμε με τους φίλους μας.  Και εκεί που ανασηκώσαμε τα μανίκια, μπλοκάρει το Laptop.  Να μην "ανοίγει" με τίποτα.  Μαύρα όλα.

    Τι καντεμιά είναι αυτή.  Τρίτη και 13.  Μετά από καμιά ώρα προσπάθειες μας λέει ένας Γάλλος, "Δεν βγάζεις τελείως τη μπαταρία και μετά το ξεκινάς;".  Θαύμα - θαύμα.  Τα mail έφυγαν στις 1:30 πμ.  Επικοινωνήσαμε ξανά μαζί σας μετά από 10 μέρες.

Breiðavík Hotel Rooms (το δίκλινο 25.500ISK-160€).

.

    Οι προβλέψεις στο διαδίκτυο για τον καιρό των επόμενων ημερών ήταν δυσοίωνες.  Βροχές και καταιγίδες στα ορεινά και στην ενδοχώρα ομίχλες και κρύο.

    Ψάξαμε για καταλύματα με Sleeping bag accommodation και δεν βρίσκαμε πουθενά.  Ακόμα και δίκλινο δωμάτιο σε ξενοδοχείο δύσκολα εύρισκες.  Άσε που ήταν και πανάκριβα.

    Αποφασίσαμε να δούμε πως θα πάει η επόμενη μέρα και μετά να κάνουμε αλλαγές στο πρόγραμμα μας.  Για απόψε όμως θα κοιμηθούμε ζεστοί και στεγνοί.

    Η ώρα έχει πάει δύο τα ξημερώματα.  Τραβήξαμε για τον πάνω όροφο έχοντας στο χιλιομετρητή από Ελλάδα 4326 Km.  Για μαξιλάρι έβαλα τη πετσέτα του μπάνιου.  Γούρνα με τάπα ακόμα δε βρήκα, το μαξιλάρι μου παραμένει ακόμα ξεφούσκωτο.

Breiðavík Hotel Rooms (το δίκλινο 25.500ISK-160€).

.
   

Χάρτης 6ης μέρας.

.

INFO

Κάναμε 231  Km.  Ήμασταν 9h στο δρόμο.  Κάναμε τέσσερις στάσεις (στο Ísafjörður, στο Ντυνάρα, στο Garðar και στο Látrabjarg).  Περπατήσαμε περίπου 3h 30'.  Βενζινάδικο στη συμβολή με τον 62.  Έβρεχε όλη μέρα και όλη νύχτα.....