(μέρος 1 από 4)

Ταυτότητα δραστηριότητας

    Τοποθεσία:
    Ημερομηνία:
    Φυσιογνωμία εκδρομής:
    Περιγραφή:
    Φωτογραφίες:

Κεντρική Ελλάδα
8 - 16 Μαρτίου 2012
Ski Tour

Dr. Format
Dr. Format

 

1η μέρα: Πέμπτη 8 Μαρτίου

    Χαλαρό ξεκίνημα το απόγευμα στις 16:30 από την Αθήνα για μια απρογραμμάτιστη περιοδεία στα χιονοδρομικά μας μιας και τα βουνά είναι φέτος βαρυφορτωμένα με χιόνια.  Αφορμή γιαυτό η δεκαήμερη περυσινή άδεια που έπρεπε να αναλώσω μέχρι το τέλος Μαρτίου.

    Αναγκαστικά μόνος, αφού ο μικρός Μπίλυ έχει σχολείο και η Ξένια πρέπει να προλάβει μια επαγγελματική προθεσμία.  Φουλάρισμα με βενζίνη στην Αθήνα και βουρ για Παρνασσό, τον πρώτο μου στόχο.  Αποφεύγοντας την εθνική με τα πανάκριβα διόδια πέρασα την Θήβα και κατευθύνθηκα στην Λειβαδιά πάνω στην ώρα για βραδυνό. Σουβλάκια λοιπόν στο στέκι των σκιέρ και βούρ για το βουνό.

    Αρχική μου σκέψη για σημείο διανυκτέρευσης ήταν η γνωστή ταβέρνα του Μπάμπη στα Λιβάδια.  Ομως το μέρος ήταν ακατάλληλο και η ομίχλη με έδιωξε.  Σύντομη χιονολασπάδα στον δρόμο του hotel Σκαμνός για κάτι καλύτερο αλλά μάταια αφού η λάσπη και το χιόνι δεν επέτρεπαν την πρόσβαση έξω από τον δρόμο.  Νυκτερινή λοιπόν ανάβαση λούζοντας με τους προβολείς του «γερμανού» το κατάλευκο τοπίο, σε μια πρωτόγνωρη για μένα βραδυνή εικόνα του αγέρωχου Παρνασσού.  Ο καθαρός δρόμος με έφερε γρήγορα στο πάρκινγκ των Κελαριών που ήταν φωταγωγημένο από τους προβολείς του κέντρου.  Μέσα φαίνονταν καναδυό άτομα και σύντομα ο ένας αποχώρησε με ΙΧ αφήνοντας ένα μόνο φύλακα για το βράδυ.

    Ο καιρός σχετικά καλός για αυτό το υψόμετρο (1800μ.) με αραιή συννεφιά που άφηνε να φαίνεται φευγαλέα το ολόγιωμο φεγγάρι και με την θερμοκρασία να φλερτάρει τους 0 βαθμούς.  Ευκαιρία να κοιμηθώ για πρώτη μου φορά σε χιονοδρομικό!  Κι έτσι έγινε.  Ξάπλωσα στις 22:30 γεμάτος υπερένταση από την πρωτόγνωρη εμπειρία κι άργησα κάπως να κοιμηθώ.

    Ωρα 3:30 και άρχισα να παγώνω.  Ρίχνω μια νυσταγμένη ματιά στον θερμοστάτη του καλοριφέρ και βλέπω το αλάρμ να φλασάρει.  Ωπα τι γίνεται τώρα;  Μετά από γρήγορη αναζήτηση της αιτίας του προβλήματος ανακάλυψα ότι η βοηθητική μπαταρία άδειασε σε μόλις 5 ώρες χρήσης.  Ωραία, τώρα βρήκε να ψοφήσει η καταραμένη ... σκέφτηκα και άναψα τη μηχανή για τρία τέταρτα να την γεμίσω κάπως και να συνεχίσω τον ύπνο μου.  Ξανακοιμήθηκα στις 4:30 και ξύπνησα στις 8:30 ευτυχώς ζεστός!  Ουφ την βγάλαμε τη νύχτα καθαρή, αλλά η μπαταρία ήθελε επειγόντως αντικατάσταση.

2η μέρα: Παρασκευή 9 Μαρτίου

    Σύντομο συμμάζεμα του κρεβατιού αφού σε λίγο θα αρχίσουν να έρχονται οι επισκέπτες του χιονοδρομικού κι εγώ είμαι στην σέντρα!  Επίσκεψη για πρωινό πλύσιμο και απόλαυση πρωινού καφέ που ετοίμασε η κοπέλα στο mini bar.  Ευτυχώς ο καφές, σε πλαστικό ποτηράκι, είχε μόνο 3 ευρώ ...

    Σήμερα σκέφτηκα, θα κάνω σκι στις γνωστές μεγάλες πίστες των Κελαριών.  Τσεκ στα μόνιτορ για το ποιά λιφτ λειτουργούν και απογοήτευση αφού δεν βλέπω να κινούνται το τριπλό και το τετραπλό παρόλο που το τελευταίο το δείχνουν σε λειτουργία!  Ερώτηση στην κοπέλα στις πληροφορίες και απάντηση, μέσω τηλεφωνικής ενημέρωσης, ότι υπάρχει προσωρινό πρόβλημα και θα φτιαχτεί ... (λέμε τώρα).  Υπομονετική αναμονή μέχρι τις 10:30 μην τυχόν αλλάξει η κατάσταση κι αφού είδα ότι θα με "φάνε" τα σκιλίφτ τους μούντζωσα σταυρωτά κι έφυγα γι΄ αλλού.  Σιγά μην τους άφηνα το 30άρι !  Πάντως τα WC τους τα βρήκα εξαιρετικά χαχαχα.

    Κατηφόρισμα μέσα στην πυκνή ομίχλη στην Αμφίκλεια κι από εκεί μέσω του ανταριασμένου Μπράλου στη Λαμία.  Ο καιρός είχε αλλάξει προς το χειρότερο με ψιλόβροχο που το διέκοπταν σύντομες μπόρες.

    Στη Λαμία προτεραιότητά μου να βρω μπαταρία.  Λίγο ψάξιμο και βρέθηκε μια ίδια με την προηγούμενη (Bosch 77Ah).  Την αλλαγή την έκανα κάτω από ένα μπαλκόνι οικοδομής γιατί το ψιλόβροχο δεν έλεγε να κοπάσει.  Μισή ώρα αργότερα βρέθηκα στο κατάκεντρο της πόλης μέσα σε φοβερό μποτιλιάρισμα να ψάχνω Γερμανό για μια ακόμα μπαταρία:  του ρολογιού.  Καθώς φαίνεται αυτή ήταν η μέρα των μπαταριών.

    Προχωρημένο μεσημέρι πια και πήρα τον δρόμο για Καρπενήσι.  Ωρα για φαγητό, αλλά πού;  Γέμισμα βενζίνης και στόχος ελεγμένο γυράδικο στη Μακρακώμη.  Κλειστό.  Θα δοκιμάσω την τύχη μου στο χάνι του Πλατανιά σκέφτηκα.  Εδώ θα χτυπήσω μια φασολάδα.  Ξεχάστε το:  έχει σταματήσει να σερβίρει και το ανέλαβε ο μονόφθαλμος Κάντζος που πουλάει τοπικά γαλακτοκομικά και γλυκά.  Καλά πάμε.

    Θα φτάσω στο Καρπενήσι και θα χτυπήσω σουβλάκια δίπλα στον Βερόπουλο.  Κλειστό κι αυτό!  Εεεε αφού δεν είναι γραφτό να φάω μεσημεριανό, θα φάω μια και καλή μεσημεριανοβραδυνό και τράβηξα ίσια πάνω στο χιονοδρομικό να δω τι γίνεται.

     

    Την αντάρα διαδέχτηκε η ομίχλη καθώς ανέβαινα ψηλότερα.  Μετά τα 1600μ. πέρασα πάνω από το σύννεφο και βγήκα σε ένα κατάφορτο Βελούχι με το χιόνι να υψώνεται σαν τοίχος στο πλάι του καθαρού δρόμου.  Σε μερικά σημεία το ύψος έφτανε τα 6 μέτρα!  όμως σε κάποια άλλα ο αέρας είχε φτιάξει «ξέρες» κάνοντας το σκηνικό αλλόκοτο.  Πάντως τα έλατα πρώτη φορά τα είδα τόσο τσακισμένα από το χιόνι.  Σπασμένα κλαδιά να βρίσκονται παντού και μερικά ξεπατωμένα τα είχαν κόψει με το πριόνι.  Είπαμε ο φετεινός χειμώνας είναι βαρύς.

    Στάση στο, κλειστό αυτή την ώρα, χιονοδρομικό και πεζή κατόπτευση του χώρου για σημείο διανυκτέρευσης.  Στις πίστες είχαν πιάσει δουλειά τα ρατράκ και μερικοί τεχνικοί προσπαθούσαν να απλώσουν μια σωλήνα νερού μέχρι το κάτω καφέ που ήταν θαμμένο στο χιόνι ίσαμε τα κεραμίδια!

    Το χιόνι άφθονο, ο καιρός ανεκτός για διαμονή, αφού εντόπισα απάγκιο, αλλά η πείνα μου με έσπρωχνε αλλού.  Δρόμο για Καρπενήσι και επιτέλους ψητοπωλείο ανοικτό.

    Σουρεάλ στιγμιότυπο:  ένας πιτσιρικάς έπαιζε σε ηλεκτρική κιθάρα, κομάτια για μπουζούκι κι ακουγόταν υπέροχα!

    Πήρα το πακέτο μου και κατευθείαν για μάσα.  Ξέροντας την περιοχή δεν άργησα να καταλήξω σε αμφιθεατρικό σημείο στο Κεφαλόβρυσο όπου έγινε τρελό φαγοπότι στις 18:00.  Το μέρος αποδείχτηκε ιδανικό και για ύπνο οπότε τελικά έστρωσα και κοιμήθηκα μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα χαζεύοντας τα φώτα της πόλης.

 
 

Το χιόνι υψώνεται σαν τοίχος σε κάποια σημεία.

3η μέρα: Σάββατο 10 Μαρτίου

     
 

    Την επομένη, Σάββατο, ξύπνησα στις 7:00 απολαμβάνοντας ύπνο χωρίς άχαρες διακοπές.  Καφεδάκι στην άκρη του ελατόδασους και μάζεμα για το Βελούχι.  Ισως σήμερα να είμαι τυχερός σκέφτηκα και βούτηξα μέσα στην πηχτή ομίχλη, ελπίζοντας να βγω από πάνω της.  Πράγματι σε λίγο ήμουν στην λιακάδα και χωρίς διόλου καθυστέρηση έβγαλα κάρτα και νοίκιασα σκι.

    Με συνοπτικές διαδικασίες όρμησα στις πίστες, όπου έμελε να περάσω μια χορταστική μέρα γεμάτη κατεβασιές μέχρι τα πόδια μου να μην ακούνε πλέον τις εντολές που τους έδινα.  Μέχρι τις 11:00 το βουνό ήταν ολόδικό μου και μια ωρίτσα αργότερα επίσκεψη στο σαλέ για καφεδάκι σε ένα περιβάλλον γεμάτο κόσμο, τσιγάρα και παιδιά.  Να βράσω τους αθλητές!  Ψιλοχαμός αλλά υπό έλεγχο, όχι σαν τον Παρνασσό!

    Αφησα το σαλέ μετά τις 13:15 και κατηφόρησα για φασολάδα στην ταβέρνα του Κεφαλόβρυσου.  Τρεις η ώρα και με έτρωγε ο ... πισινός μου.  Μέχρι τις έξι γερό offroad στα πέριξ βουνά που φορτωμένα με λάσπη και χιόνι περιόριζαν την κίνηση πάνω από τα 950μ.  Σε μια μυστηριώδη κοπάνα στο ελατοδάσος κοντά στην Καλιθέα, κατάφερα να κολήσω το θηρίο και χρειάστηκε να μπεί σε λειτουργία ο εργάτης για να ξεμπλέξω.  Στο τέλος πρόχειρο πλύσιμο της χοντρής λάσπης από κάτω, με πέρασμα του φουσκωμένου Καρπενησιώτη στο εργοτάξιο του Μεγάλου Χωριού.

    Οπως και την προηγούμενη βραδυά διανυκτέρευση στο Κεφαλόβρυσο με την θερμοκρασία στο μηδέν.  Οπως ανακάλυψα, τα σαββατόβραδα πιο κάτω από το σημείο μου το μέρος είναι για ραντεβουδάκια ...

Τα 2313 μέτρα του Βελουχιού σαρώνονται από τρελά μπωφόρ.

 
     
 

Ετοιμος για σκι μετά από διάλειμμα δύο χρόνων.

 

Η ομίχλη κάνει μυστηριακή την ατμόσφαιρα.

     
 

Πετώντας προς τον ήλιο.

 

Ο μοναχικός σκιέρ μου υπενθυμίζει ότι δεν είμαι εντελώς μόνος.

     
 

Η πίστα του 3πλού ανέγγιχτη κι ολόδική μου.

 

Απόλυτη offroad εμπειρία.

     
 

Hi.

 

Κατεβαίνοντας από τα 2200 στα 1800 είναι υπόθεση διλέπτου.

     
 

Ο αέρας θέριζε στα καρεκλάκια.

 

Αψογα πατημένες οι πίστες.

     
 

Στο βάθος διακρίνεται το σαλέ, το καταφύγιο κι η ανεμογενήτρια.

 

Γωνιάζοντας στο όριο.

     
 

Εδώ είναι που χρειάζεσαι παρέα.

 

Με το πέρασμα της ώρας το χιόνι άρχισε να δουλεύεται.

     
 

Μετρημένοι οι επισκέπτες:  μοναχική σκιέζ.

 

Καρφί στο σαλέ.

     
 

Κατεβασιές χωρίς περιορισμούς.

 

Γράφοντας στον ασπροπίνακα είναι απόλαυση.

     
 

Οι ανεμοδαρμένες κορφές «Άνεμος» από το τριπλό.

 

Για νοικιάρικα, τα σκι καλά τα πήγαν.

     
 

Αποχωρώντας, το πάρκινγκ έχει αρκετούς επισκέπτες.

 

Και του χρόνου ...

     
 

Επιστροφή στα πεδινά.

 

Περι-τοιχισμένος.

Η συνέχεια . . .