10

Ισλανδία  3η μέρα (β):  Σάββατο  10  Αυγούστου 2013

.

    Από εδώ ξεκινά το μονοπάτι που σε 2,5Km φτάνει στον κρατήρα Askja και Viti.

    Έκανε ψόφο.  Βάλαμε γάντια, σκούφους, μπουφάν και δεν ξέρω τι άλλο.  Πολύ σύντομα βγήκαμε σ΄ ένα αχανές οροπέδιο.

    Το μονοπάτι σημαδεμένο με κίτρινα κολονάκια.  Δεν αργήσαμε να πατήσουμε το πρώτο χιόνι.  Αποχρώσεις του κόκκινου, του καφέ, του μαύρου και του μπεζ.

parking στον F 984.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.

    Μετά από 30΄ φτάσαμε στον προορισμό μας.  Μπροστά μας ο κρατήρας Viti με το γαλακτερό, μπλε θερμό νερό στο εσωτερικό του και τα 150m διάμετρο.

    Μετά από αυτόν το σχηματισμό είναι η λίμνη Öskjuvatn.  Αυτή η υγρή επιφάνεια καλύπτει 15Κm2 και είναι μέσα στον μεγάλο κρατήρας της Askja.  Και τα δύο μαζί είναι δημιούργημα της μεγάλης έκρηξης του 1875.  Άλλαξαν πολλά μετά από εκείνη την καταστροφή.  Η τελευταία έκρηξη έγινε το 1961 με μικρότερες συνέπειες για την Ισλανδία.

Πεζοπορώντας στην Askja.

.

    Άρχισε να βρέχει.  Το έδαφος έγινε γλιστερό.  Τα πρανή των κρατήρων γίνανε τσουλήθρες.  Τα batons ήταν στο TJ.  Με το πλάι καταφέραμε και πλησιάσαμε περισσότερο τη Viti.

    Ένα ζευγάρι έκανε μπάνιο, τα ρούχα τους στην όχθη.

    "Ούτε να το σκέφτεσαι" μου είπε ο Διαμαντής.  Η αλήθεια είναι ότι έτσι και γλιστρήσεις την έβαψες (θα βγεις και βρεμένος και λασπωμένος).

    Και να βρέχει.  Το γονιό σου.  Μετά από 1h,30' μπήκαμε στο αυτοκίνητο.  Ο Ιταλός μας περίμενε.  Πιάσαμε κουβέντα.  Μας ρώτησε για την Ελλάδα.  Τους είπαμε ότι "εσείς είστε σε καλύτερη κατάσταση από εμάς".  Η Emmanuelle μας είπε "για πόσο ακόμα;".

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.
   

Πεζοπορώντας στην Askja.

.

    Αποφασίσαμε να επιστρέψουμε μαζί τουλάχιστον μέχρι την τελευταία διάσχιση πριν το Möðrudalur.

    Κάναμε την πρόταση να επιλέξουμε τον F 910 ώστε να δούμε διαφορετικά τοπία.   Στις πληροφορίες στο Drekagil μου είπε ο νεαρούλης ότι υπάρχουν δύο δύσκολες διασχίσεις αλλά όχι τόσο όσο στον F 88.

    Έτσι και έγινε.  Πότε το Vitara μπροστά, πότε εμείς.

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.

    Στη διασταύρωση με τον F 88 κάναμε δεξιά και συνεχίσαμε πάνω στον F 910.

    Τι καλύτερος και π@π@ριές.  Μιλάμε για κοπάνημα.  Ότι είχαμε πίσω ερχόταν μπροστά.  Φεύγαν οι μπαταρίες από τους φορτιστές και κρατούσα το λεβιέ μη ξεκουμπώσουν τα γρανάζια του σαζμάν.

    Ερημικές εκτάσεις κι εδώ, άμμος, πέτρα, στο βάθος χιονισμένες κορφές και η βροχή να παίζει με τον ήλιο.  Πάλι καλά.

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.
   

Στον F 910.

.

    Ο πλοηγός έδειξε διάσχιση.  Πριν δω την τσιμεντένια γέφυρα βλέπω το ποτάμι.  Λέω "αυτό δεν το περνάμε".

    Ήταν ο Jökulsá á Fjöllum.  Αυτός που φτάνει μέχρι τον Sellfoss.  Γεφυρωμένος.

    Μας περίμενε στο έβγα ένα Defender υπομονετικά.  Είπαμε τα γεφύρια, ακόμα και στον 1 (τα περισσότερα) είναι μονής κατεύθυνσης.

    Στη συνέχεια κολλητά ήταν τα δύο ζόρικα περάσματα.  Κανένα πρόβλημα.

γεφυρωμένος ο Jökulsá á Fjöllum.

.
   

γεφυρωμένος ο Jökulsá á Fjöllum.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.
   

Στον F 905.

.

    Συνεχίσαμε μέχρι την διασταύρωση με τον F 905 και κάναμε αριστερά.  Κάπου εκεί χαιρετηθήκαμε.  Το Vitara το παρακολουθούσαμε μέχρι που χάθηκε στον ορίζοντα.

    Συνεχίσαμε μόνοι το ταξίδι μας έχοντας στα αριστερά μας τον κρατήρα του Herðubreið.  Τα 1682 μέτρα του ξεχωρίζουν ακόμα κι από τα 50Km μακριά μέσα σ΄ αυτή τη φλαταδούρα.

    Στον 901 χωρίς F κάναμε αριστερά και πολύ σύντομα ήμασταν στη φάρμα Möðrudalur.

Περιοχή Efra-Fjall, φάρμα Möðrudalur.

.

    Ένας μικρός παράδεισος.  Όλες οι υπηρεσίες για διαμονή, φαγητό, αγορά και καύσιμα.

    Θεωρείται το ορεινότερο κατοικημένο σημείο της χώρας στα 469m.  Εδώ έχει καταγραφεί η χαμηλότερη θερμοκρασία των -39οC στις 21 Ιανουαρίου του 1918 στην ιστορία της Ισλανδίας.

    Καθίσαμε στους ξύλινους πάγκους να φάμε κάτι πρόχειρο.  Από το πρωί δεν είχαμε φάει τίποτα.  Η ώρα είναι 5μμ και πεινάμε σα λύκοι.

    Δεν προλάβαμε να στρώσουμε την παρτίδα και μας βρήκαν οι πρώτες σταγόνες.  Στο φτερό.  Τα μαζέψαμε σιχτιρίζοντας.

Περιοχή Efra-Fjall, φάρμα Möðrudalur.

.
   

Περιοχή Efra-Fjall, φάρμα Möðrudalur.

.
   

Περιοχή Efra-Fjall, φάρμα Möðrudalur.

.
   

Περιοχή Efra-Fjall, φάρμα Möðrudalur.

.

    Έβρεχε μέχρι που φτάσαμε στη Myvatn.  Για 75Km δεν έβαλε γλώσσα μέσα του.

    Λέγαμε και ν΄ ανέβουμε στον Hverfjall.  Ο κρατήρας του ομώνυμου ηφαιστείου.  Από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.  Η διάμετρος είναι 1 Km και το βάθος 140m.

    Πως να αντισταθείς;  Φτάσαμε στο parking στη ρίζα του κώνου με καταρρακτώδη βροχή.  Βγήκα τρέχοντας και ρώτησα ένα ζευγάρι που κατέβαινε πόσο χρόνο θέλει το ανέβασμα.  Μου είπαν σκάρτα 30'.

    Τι να βάλεις ,τι να βγάλεις, όλα μούσκεμα θα γίνουν.

Ξανά στον 1.

.
   

Κρατήρας Hverfjall.

.

    Αφήσαμε τη μια camera στο αυτοκίνητο και αρχίσαμε τον ανήφορο.

    Το γ@μημ#νο είναι από τέφρα και γλιστρά σα να έχει βούτυρο κάτω.  Τέλος πάντων ανεβήκαμε.  Αέρας, βροχή πως να βγάλεις μια φωτογραφία της προκοπής;

    Όπως και να ΄χει είναι εντυπωσιακό το όλον.  Είχες πιάτο όλο το ανάγλυφο της περιοχής.

    Κατεβήκαμε τρέχοντας σχεδόν και μπήκαμε μούσκεμα στο αυτοκίνητο.

Πάνω στον κρατήρα Hverfjall.

.
   

Πάνω στον κρατήρα Hverfjall.

.

    Επιστρέψαμε στο camp. μετά από 11h και 315Km.  Καθόμασταν σαν τα κοτόπουλα στο κοτέτσι μέσα στο Wrangler.

    Καλά μη νομίζετε ότι και οι υπόλοιποι κατασκηνωτές έκαναν κάτι άλλο.  Όλοι περιμέναμε να κόψει λίγο η βροχή.

    Δεν ξέρω τι ώρα ήταν όταν ο μεγαλοδύναμος αποφάσισε να βάλει το χέρι του.  Πεταχτήκαμε όλοι έξω λες και έκανε σεισμό.

    Βγήκαν κατσαρόλες μπρίκια, γκαζάκια, καρέκλες, τραπέζια και η ώρα περασμένες 10μμ.  Κάτι γρήγορο;  Σαλάτα, αλλαντικό και σουπίτσα.  Εντάξει, τι θα πιούμε;  Τσίπουρο.  Είχαμε ακόμα απόθεμα.

Τελευταίο βράδυ στο camp Bjargi.

    Πάω στο αυτοκίνητο, ήταν κλειδωμένο.  Που είναι τα κλειδιά;  Τα κλειδιά.  Που είναι τα κλειδιά;  Φάγαμε τον τόπο.  Και μαζί με τον τόπο έφαγα και την Αδαμαντία.

    Όσοι δεν γνωρίζετε, για όλα όσα συμβαίνουν ή μπορεί να συμβούν φταίει η Αδαμαντία.  Άρχισα να σκέφτομαι τον κλειδαρά.  Άκου κλειδαρά στο Reykjahlíð.  Παραλίγο να βρω την ακοή μου από τους ατμούς που έβγαζα.

    Τα βρήκα μου λέει.

    Που ήταν λέτε;  Μέσα στο μονωτικό περίβλημα στο παγούρι του νερού.  Ξεκόλλησε το στόμα μου, αποκαταστάθηκαν οι παλμοί, πήρα τα κλειδιά και τα κρέμασα κολιέ με μια κορδέλα.

    Τι μέρα κι αυτή.

.
   

Χάρτης 3ης μέρας.

.

INFO

Κάναμε 315Km.  Στο δρόμο 11h.  Πεζοπορία 2h,30'.  Πρατήρια καυσίμων στο Reykjahlíð και στο Möðrudalur.