06

 

Ισλανδία  1η μέρα (β):  Πέμπτη  8  Αυγούστου 2013

.

    Ξεπεζέψαμε στο φάρο στα ανατολικά του οικισμού.  Απέναντι ακριβώς ΒΔ στο έβγα υπάρχει ένα εικαστικό που είναι ακόμα υπό κατασκευή.  Μέσα από ένα μαύρο χωματόδρομο φτάσαμε στην κορυφή ενός λόφου.  Περίεργη κατασκευή αλλά μας τράβηξε η επιβλητικότητα του.  Το όνομα του είναι Heimskautsgerði.  Είναι εμπνευσμένο από ένα ποιητή τον Völuspá.

    Θα αξιοποιήσει τον ήλιο του μεσονυκτίου στον αρκτικό κύκλο και στην τελική του διαμόρφωση, θα έχει 52m διάμετρο και 72 νάνους γύρο από αυτό, όπου στον κάθε ένα θα αντιστοιχούν 5 μέρες του έτους.  Ένα κρύσταλλο θα τοποθετηθεί στην κορυφή της 8μετρης κολώνας το οποίο θα ρίχνει φως σε όλη την περίμετρο και οι επισκέπτες θα μπορούν να βρουν την γενέθλια ημερομηνία τους.  Από εκεί αγναντέψαμε για μια ακόμη φορά το μικρό ψαροχώρι.

Raufarhöfn ligte house.

.
   

Raufarhöfn.

.
   

Raufarhöfn.

.
   

Heimskautsgerði.

.
   

Heimskautsgerði.

.
   

Raufarhöfn.

.

    Ξέραμε ότι η συνέχεια έχει επαφή με κατοικημένο μέρος μετά από 100 περίπου χιλιόμετρα χωμάτινης και ασφάλτινης διαδρομής στην περιοχή της Melrakkaslétta.

    Έχουμε ήδη διανύσει 250Km και η ώρα είναι 5 το απόγευμα.  Όμως η μέρα έχει πολλές ακόμα εκπλήξεις και δεν το βάζουμε κάτω.  Συνεχίζουμε στον 870.  Χωμάτινος με το γνωστό κομπρεσέρ, μέχρι το ακρωτήρι Hraunhafnartangi με τον ομώνυμο φάρο.

    Είμαστε στο βορειότερο άκρο της Ισλανδίας.  Απέχουμε περίπου 800m από τον Αρκτικό κύκλο.  Θέλαμε να αγγίξουμε το φάρο.

    Στα δεξιά φεύγει ένας δρόμος(;) από κροκάλες, ξύλα και κατεστραμμένα δίχτυα.  Στην αρχή αυτού του δρόμου είναι παρκαρισμένο ένα Forester.  Το προσπερνάμε και αρχίζει το μπότζι.

Hraunhafnartangi ligte house.

.
   

Off-road για το φάρο.

.
   

Off-road για το φάρο.

.
   

Off-road για το φάρο.

.

    Πρέπει να πήγαμε περίπου στα μισά αυτού του δρόμου(;) όταν ένα ξεγυρισμένο γκαπ ακούστηκε από κάτω.  Βρίσκουμε ένα μικρό άνοιγμα και σταματάμε.  Σύντομος έλεγχος.  Λάδια δεν τρέχουν από πουθενά.

    Επανεκτίμηση και συνέχεια με τα πόδια ακολουθώντας το μονοπάτι.  Πάντα με γοήτευαν οι εσχατιές και τα πανέμορφα αυτά οικοδομήματα.  Γενικότερα αυτή η περιοχή έχει τους θρύλους της και μια ιδιαίτερη ιστορία.

Πεζοπορώντας για το φάρο.

.
   

Πεζοπορώντας για το φάρο.

.
 

 

Hraunhafnartangi ligte house.

.
   

Hraunhafnartangi ligte house.

.
   

Hraunhafnartangi ligte house.

.
   

Hraunhafnartangi ligte house.

.

    Εκατοντάδες ξεβρασμένοι κορμοί δέντρων κατάλευκοι από τα καμώματα της θάλασσας.  Τους χρησιμοποιούν για τις περιφράξεις και για την κατασκευή επίπλων.

    Στο μονοπάτι συναντήσαμε το ζευγάρι από το Forester.  Μας χαμογέλασαν και χαιρετηθήκαμε.  Σε αυτή την ερημιά έχει άλλη αξία ένα νεύμα, η κίνηση του χεριού.

    Η βλάστηση είναι σχεδόν ανύπαρκτη.  Πέτρα, άγρια θάλασσα, ο λευκός τετράγωνος γίγαντας των 19m κατασκευασμένος το 1951 και δύο βαρεμένοι.  Μαζί με του άλλους δύο τέσσερις και μια Ελβετίδα πέντε.  Αυτή είχε ένα Toyota cruiser αυτοκινούμενο τούμπανο και την αφήσαμε επιστρέφοντας να συνεχίζει μάλλον μέχρι τέλος τον κροκαλόδρομο.  Κάναμε αναστροφή και βγήκαμε ξανά στον 870.

Παιχνίδια της θάλασσας.

.
   

Μεταβολή και πίσω.

.
   

Μεταβολή και πίσω.

.
   

Μεταβολή και πίσω.

.
   

Μεταβολή και πίσω.

.

    Το υψόμετρο χαμηλό, ευθείες να χάνεται το μάτι, φάρμες στη μέση του πουθενά και να ταξιδεύουμε μόνοι μας για δεκάδες χωμάτινα χιλιόμετρα ανάμεσα σε λίμνες και χαμηλούς ορεινούς όγκους.

    Στο Kópasker, με τους 121 κατοίκους βάλαμε βενζίνη έχοντας στο χιλιομετρητή 300 Km περίπου.  Το ίδιο σύστημα με το Egilsstaðir μόνο που εδώ δεν μας έβγαζε την απόδειξη το μηχάνημα.  Ξέχασα να σας πω ότι υπήρχε printer και μπορούσες να πάρεις και απόδειξη.  Τέλος πάντων εγκαταλείψαμε την προσπάθεια με το printer και γράψαμε στο μπλοκάκι μας το ποσό.

 

Road 870 Melrakkaslétta peninsula .

.
   

Road 870 Melrakkaslétta peninsula .

.
   

Road 870 Melrakkaslétta peninsula .

.
   

TJ και Dodos.

.
   

Road 870.

.

    Ήμασταν αρκετά κοντά στο camp που είχαμε προγραμματίσει να κατασκηνώσουμε.  Η άσφαλτος είναι γεγονός και ο καιρός μας χαμογελάει.

    Φτάνοντας στην υποδοχή του camp Ludur δεν βρήκαμε κανένα.  Νάτα πάλι λέμε.  Κοιταζόμαστε και βάζουμε σε εφαρμογή plan B. Βουρ για Ásbyrgi.

    Μερικά ακόμη ασφάλτινα χιλιόμετρα και να ΄μαστε στο camp, στην είσοδο του ομώνυμου φαραγγιού μέσα σ΄ ένα καταπράσινο περιβάλλον.  Πολύ καλές εγκαταστάσεις, πολύς κόσμος, πολύ κρύο με αέρα, αλλά βρόχα μηδέν.

    Στήσιμο της Vango και να ΄ναι καλά ο φίλος μας ο Σπύρος.  Το πρώτο Μοσχοφίλερο από τα δύο που μας έδωσε πριν το ταξίδι μας το ανοίξαμε για τα επινίκια της πρώτης μέρας στο νησί.

Περιοχή Kopasker.

.
   

Περιοχή Kopasker.

.
   

camp Vesturdalur camping ground Ásbyrgi.

.
   

Χάρτης 1ης μέρας.

.

INFO

Στα 350 Km συναντήσαμε 7 οικισμούς.  Όλοι είχαν βενζινάδικα.  Ήμασταν 9h στο δρόμο.  Κάναμε δύο μεγάλες στάσεις (Raufarhöfn, Heimskautsgerði), (Hraunhafnartangi) και μία μικρή για μεσημεριανό.  Πεζοπορία 1h.